در هر آپدیت، چند مورد از تازهترین مطالب بخشهای What’s New و Practice Changing Updates انتخاب میشوند. موضوعات انتخابشده بین تخصصهای مختلف جابهجا میشوند و معمولاً به یافتههایی اختصاص دارند که میتوانند اطلاعات قبلی درباره یک موضوع را کاملتر کنند یا نگاه پزشک به یک مسئله بالینی را تغییر دهند.
در آپدیت آگوست 2026، سه موضوع متفاوت انتخاب شده است: یک مطالعه درباره ارتباط چرت روزانه و مرگومیر در سالمندان، یک مطالعه بزرگ درباره واکسن MMR و اوتیسم و یک مرور گسترده درباره استفاده از آنتیهیستامینهای خوراکی در درماتیت آتوپیک.
در ادامه، نتایج هر سه را مرور میکنیم و میبینیم هر کدام چه نکتهای به شواهد قبلی اضافه کردهاند. با من همراه باشید:
فهرست مطالب:
- چرت روزانه در سالمندان و ارتباط آن با مرگومیر
- واکسن MMR با افزایش خطر اوتیسم همراه نیست
- آنتیهیستامینهای خوراکی برای درماتیت آتوپیک چقدر مؤثرند؟
1-چرت روزانه در سالمندان و ارتباط آن با مرگومیر در آپدیت آگوست 2026
چرت زدن در طول روز با افزایش سن بیشتر دیده میشود، اما اینکه خواب روزانه با پیامدهای سلامت چه ارتباطی دارد، هنوز کاملاً مشخص نیست.
برای بررسی این موضوع، در یک مطالعه آیندهنگر ۱۳۳۸ نفر به مدت ۱۰ روز متوالی از دستگاه اکتیگرافی استفاده کردند تا الگوی خواب و فعالیت آنها ثبت شود. شرکتکنندگان بعد از آن بیش از هشت سال پیگیری شدند.
نتایج جالب بود. افرادی که مدت زمان بیشتری در طول روز میخوابیدند، خطر مرگومیر بالاتری داشتند. همین ارتباط برای تعداد چرتهای روزانه هم دیده شد.
به ازای هر یک ساعت افزایش در مدت چرت روزانه، خطر مرگومیر حدود ۱۳ درصد بیشتر بود (AHR 1.13؛ 95% CI: 1.04–1.23). افزایش تعداد چرتهای روزانه نیز با افزایش خطر همراه بود؛ به ازای هر چرت اضافی، AHR برابر با 1.07 گزارش شد (95% CI: 1.02–1.13).
زمان چرت هم در نتایج مطالعه بیتأثیر نبود. افرادی که صبحها چرت میزدند، در مقایسه با کسانی که بعدازظهر میخوابیدند، خطر مرگ بالاتری داشتند (AHR 1.3).
البته این نتایج به این معنی نیست که چرت زدن مستقیماً باعث افزایش مرگومیر میشود. ممکن است خواب روزانه طولانیتر یا مکرر، بیشتر از اینکه علت باشد، نشانه وجود بیماریها یا شرایط زمینهای باشد که خودشان خطر مرگ را افزایش میدهند. برای مشخص شدن این رابطه، هنوز به دادههای بیشتری نیاز است.
منبع مرتبط در UpToDate:
Causes of impaired sleep including sleep apnea in older adults، بخش Other sleep disorders
2-واکسن MMR با افزایش خطر اوتیسم همراه نیست

ارتباط واکسن MMR (سرخک، اوریون و سرخجه) با اختلال طیف اوتیسم موضوع جدیدی نیست و در مطالعات مختلف بررسی شده است. با وجود شواهد قبلی، هنوز درباره این ارتباط سؤالهایی مطرح میشود؛ بهخصوص درباره اینکه آیا زمان دریافت اولین دوز واکسن میتواند با خطر تشخیص اوتیسم ارتباط داشته باشد یا خیر.
در یک مطالعه جدید که در آپدیت آگوست 2026 آپتودیت مورد توجه قرار گرفته، اطلاعات پزشکی ۲,۵۶۰,۰۳۵ کودک در آمریکا بررسی شد. دادهها از پایگاه الکترونیکی سلامت Cosmos به دست آمده بود و کودکان تا سن ۸ سالگی پیگیری شدند. تمرکز اصلی مطالعه روی اولین دریافت واکسن MMR در فاصله ۱۱.۵ تا ۲۴ ماهگی بود؛ یعنی دورهای که معمولاً اولین دوز واکسن در آن دریافت میشود.
نکته مهم در طراحی این مطالعه، توجه به برخی مشکلاتی بود که میتوانند نتیجه مطالعات مشاهدهای را تحت تأثیر قرار دهند. برای مثال، کودکانی که بیشتر به پزشک مراجعه میکنند ممکن است هم احتمال بیشتری برای دریافت واکسن داشته باشند و هم بیشتر تحت ارزیابیهای رشدی قرار بگیرند.
در چنین شرایطی، اگر این عوامل در تحلیل در نظر گرفته نشوند، ممکن است ارتباطی دیده شود که لزوماً ناشی از خود واکسن نیست.
پژوهشگران برای کاهش این نوع سوگیری، تحلیل را بر اساس سن مشخصی از کودکان انجام دادند و علاوه بر واکسن MMR، یک کنترل منفی نیز در نظر گرفتند: دوز یادآور واکسن پنوموکوک که در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تزریق میشود.
این روش به پژوهشگران کمک کرد بررسی کنند که آیا الگوی مشاهدهشده میتواند ناشی از عوامل دیگری غیر از واکسن مورد مطالعه باشد.
نتیجه اصلی، ارتباطی بین دریافت اولین دوز MMR در فاصله ۱۱.۵ تا ۲۴ ماهگی و افزایش خطر تشخیص اوتیسم نشان نداد. نسبت خطر تعدیلشده (aHR) برابر با 0.97 بود و فاصله اطمینان ۹۹ درصدی آن 0.91 تا 1.03 گزارش شد. تحلیلهای انجامشده در گروههای سنی دیگر نیز نتایجی نزدیک به حالت بدون ارتباط نشان دادند.
نتیجه کنترل منفی نیز مشابه بود؛ برای واکسن پنوموکوک، aHR برابر 1.01 با فاصله اطمینان ۹۹ درصدی 0.99 تا 1.04 به دست آمد. نویسندگان مطالعه بر اساس این نتایج، احتمال اینکه یافته اصلی صرفاً ناشی از برخی عوامل مخدوشکننده باقیمانده باشد را پایین ارزیابی کردند.
این مطالعه در Pediatric Infectious Disease Journal در ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر شده و یافته آن با مطالعات بزرگ قبلی درباره MMR و اوتیسم همجهت است. بنابراین، دادههای جدید نیز شواهدی به نفع وجود ارتباط بین دریافت واکسن MMR پیش از ۲ سالگی و افزایش خطر اوتیسم ارائه نمیکنند.
3-آنتیهیستامینهای خوراکی برای درماتیت آتوپیک چقدر مؤثرند؟
آنتیهیستامینهای خوراکی معمولاً برای کنترل خارش در بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک استفاده میشوند. مسئله این است که شواهد مربوط به میزان اثربخشی آنها در این بیماری همیشه قانعکننده نبوده است.
در یک متاآنالیز شبکهای، نتایج ۴۷ مطالعه تصادفیسازیشده با بیش از ۶۲۰۰ بیمار مبتلا به درماتیت آتوپیک بررسی شد. محققان بررسی کردند که اضافه کردن آنتیهیستامینهای نسل اول یا دوم به درمان، در مقایسه با دارونما چه اثری دارد.
نتیجه نشان داد که این داروها کاهش بالینی مهمی در شدت درماتیت یا خارش ایجاد نکردند. روی اختلال خواب و تعداد دفعات شعلهور شدن بیماری نیز اثر مشخصی دیده نشد.
یک نکته دیگر هم در نتایج مطالعه وجود داشت. آنتیهیستامینهای نسل اول و همچنین سیتریزین و لووستیریزین از آنتیهیستامینهای نسل دوم، با افزایش اختلال شناختی همراه بودند.
بر اساس این یافتهها، استفاده روتین از آنتیهیستامینهای خوراکی برای درماتیت آتوپیک توصیه نمیشود. این موضوع بهخصوص زمانی اهمیت دارد که هدف، کنترل خود درماتیت یا خارش ناشی از آن باشد؛ چون شواهد این بررسی فایده بالینی قابل توجهی برای این داروها نشان نداده است.
جمعبندی آپدیت آگوست 2026
در آپدیت آگوست 2026 سه موضوع بررسی شده است که هرکدام یک نکته قابل توجه برای پزشکان دارند. درباره چرت روزانه در سالمندان، خواب طولانیتر و تعداد بیشتر چرتها با مرگومیر بالاتر همراه بودند، هرچند هنوز نمیتوان از رابطه علت و معلولی صحبت کرد.
در مورد واکسن MMR نیز یک مطالعه بزرگ دیگر، ارتباطی میان دریافت واکسن و افزایش خطر اختلال طیف اوتیسم پیدا نکرد. در درماتیت آتوپیک، بررسی ۴۷ مطالعه نشان داد که آنتیهیستامینهای خوراکی تأثیر بالینی قابل توجهی بر شدت بیماری یا خارش ندارند.
این سه مورد بخشی از مطالب جدید What’s New و Practice Changing Updates هستند و در خود آپتودیت میتوان جزئیات و منابع هر موضوع را در صفحه تخصصی مربوط به آن دنبال کرد.
برای مطالعه بیشتر در مورد آپدیت های جدید می توانید مقاله آپدیت سپتامبر 2026 آپتودیت را مطالعه فرمایید.



